Spijbelen

Door mijn zus Beitske

Vandaag ga ik iets doen wat ik al jaren niet meer heb gedaan: spijbelen. Normaliter gebruik ik de dinsdag voor mijn studie, maar vandaag heb ik afgesproken om met mijn zusje te gaan suppen!

Ik heb een hekel aan hardlopen, maar de liefde voor het suppen deel ik hartstochtelijk met haar. Ik breng onze twee dochters om 9 uur bij de gastouder en als ik tien minuten later weer thuis kom, staat Froukje al stralend met haar C1’tje op de oprit op me te wachten. Wonderwel passen beide sups op de achterbank.

Bij de Vrouwbuurtstermolen kunnen we via een steiger gemakkelijk het water op. We belanden op de Oude Rij, een gedeelte van de Elfstedenroute. De eerste helft hebben we voor de wind en we wanen ons als God in Friesland. Genietend van het zonnetje stoppen we na een tijdje met peddelen en laten we ons liggend meevoeren richting Oude Bildtzijl.

wp-1601205103717.jpg

Even vergeet ik alles om mij heen. Ik zie alleen maar wat wolkjes voorbij komen en hoor af en toe een vogel in de verte. En dan ineens hoor ik mijn zusje gillen. Ik doe mijn ogen open en schiet overeind. Riet! Terwijl ik een verwoede poging doe om achteruit te suppen, merk ik dat ik bijna niet loskom. Mijn zusje begrijpt eerder dan ik waarom en giert het uit: aan mijn achterste vin hangt een complete familie waterlelies!

Ik gooi mijn peddel in de strijd en verwoest hiermee ongeveer 5 meter lokale flora en fauna. Als ik los ben en we zijn uitgelachen, tovert ze een reep chocolade uit haar drybag. Wat moet ik zonder haar?

wp-1601205103738.jpg

De Oude Rij gaat over in de Kaaivaart en we suppen Oude Bildtzijl in. Ik rijd er met de auto weleens doorheen, maar vanaf het water is de wereld betoverend. Een kleine aalscholver kijkt ons verschrikt aan als we langs suppen. Hij heeft waarschijnlijk nog maar weinig ervaring met SUPboards en lijkt in staat van verwarring. Is het een surfplank… of een kano? Zal hij blijven zwemmen of kiest ‘ie het hazenpad?

Op de terugreis besluiten we nog even af te slaan naar Alde Leij. Met één druk op de knop kunnen we zelf de kleine sluis bedienen en komen we middenin het dorp uit. Weer zo’n mooie plek waar de tijd stil lijkt te staan. We fantaseren er lustig op los. Zullen we een huis kopen? Een Bed & Breakfast beginnen? Froukje wil de supclinics wel op zich nemen.

wp-1601205103784.jpg

Maar dan haalt de realiteit ons in. Het is kwart voor één en ik heb om twee uur een afspraak bij de kapper. We moeten terug. Ik denk dat ik volgende week weer ga spijbelen …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s