Trainingsschema in de soep

Nee, dit is geen blog met een lekker recept. Het gaat over mijn trainingen, die de laatste twee weken niet helemaal vanzelf gaan. Te druk, te warm, kramp, honger… Ik heb nog even, maar besef me dat ik de komende tijd misschien meer aandacht moet besteden aan het mentale aspect van 42,2km rennen.

Zoals je weet, train ik met de methode van Sportrusten voor de Berenloop op Terschelling. Dat betekent vier keer in de week rennen, met een maximale loopafstand van 14km. Trainen doe je op niet al te hoog tempo. Zo kun je het langer volhouden en ben je niet nog voordat je aan de start staat al uitgeput en overbelast.

In theorie klinkt dit aannemelijk. In de praktijk is het schema doorgaans ook goed uit te voeren. Het vergt in elk geval minder van je dan week op week lange duurlopen van 32km of meer. Ik heb ook al de nodige hardloopervaring, dus ben vol vertrouwen begonnen met trainen.

De eerste weken gingen best goed. Ik stond meerdere keren ’s ochtends om half 6 naast m’n bed om nog voor het werk een rondje te gaan hardlopen. Maar de laatste weken gaat het niet zo lekker. De zomer is een periode met veel uitstapjes en vakantie. Ik heb een aantal trainingen geskipt en mijn planning is in de war geraakt.

Vorige week ging het rennen voor geen meter. Dinsdag aan het einde van de dag deed ik een tempoloop. Halverwege kreeg ik echter kramp in m’n maag. Ik kan je zeggen, dan loop je niet zo vlot meer…  De focus lag vooral op ‘hoe kom ik ongeschonden thuis?’, in plaats van de ademhaling.

De dag erna in de herkansing met een duurloop van 12km. Het begin ging goed, maar het was onverwachts warm. Onderweg dacht ik alleen maar: ‘ik heb het 300 graden, ik heb het 300 graden, god wat is het warm, het is zó warm’. Van tevoren had ik blijkbaar ook nog eens te weinig gegeten, want halverwege kreeg ik een hongerklop. Aan het einde was ik helemaal leeg.

De rest van de week heb ik niet meer kunnen rennen, doordat drukte. Zo loop het schema lekker in de soep. Als 7 of 12 trainingskilometers al zwaar zijn, hoe ga ik dan ooit 42,4km rennen?

Natuurlijk ga ik gewoon door. Als ik mijn training en herstel voorop stel, gaat het vast beter en komt het vertrouwen wel weer terug. Ondertussen ga ik mij meer verdiepen in het mentale aspect van het lopen van een marathon. Ik ben niet zo’n pussy, maar je moet er wel in geloven dat je het kan. Ook als het zwaar wordt.

Heb je tips? Dan hoor ik ze graag!

Een gedachte over “Trainingsschema in de soep

  1. […] Na een klein dipje ging het gelukkig steeds beter en zag ik ook meer resultaat. In het begin had ik mijn marathonhartslag te laag ingeschat en zat ik elke training te worstelen met een (voor mij) super sloom tempo. Dat is ook niet leuk. Toen de hartslag iets bijgesteld en het bijpassende tempo voelde prettiger. Zo op de helft van mijn schema merkte ik ook echt vooruitgang: met dezelfde hartslag ging ik harder lopen. […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s