Een kijkje in mijn trainingsweek

Ja, ik ben back on track! Sinds drie weken train ik weer netjes 3x in de week volgens schema. Daarnaast doe ik elke dag oefeningen en zit ik regelmatig op de foamroller. En dat werpt zijn vruchten af! Ik neem jullie mee in mijn trainingsweek.

Dinsdag

Dinsdag op het werk. De hele dag afspraken, overleg, lange telefoongesprekken, belangrijke mails die op antwoord wachten, acties die even tussendoor komen en nu echt moeten worden gedaan… Na een lange dag besluit ik in de auto naar huis mijn training maar te laten. Vanavond ga ik languit op de bank.

Maar dan geef ik mezelf een klap tegen m’n kop (figuurlijk dan). Wat is dit nou voor slappe hap? Er zijn geen smoesjes om niet even een halfuurtje te rennen. Thuis eet ik snel een pannenkoek (ja!), dan verkleed ik me en ga ik de deur uit.

Ik wil vijf kilometer rennen en als ik merk dat de benen goed voelen, besluit ik om op tempo te gaan lopen. Hoewel ik niet helemaal zo getraind ben als ik was, heb ik wel het idee dat het klopt dat je spieren een soort ‘geheugen’ hebben. Mijn lichaam wil namelijk wel, het is meer een kwestie van conditie aanpakken. Aan de slag, dus!

Aan het tempo moet nog wel wat gewerkt worden. Met een pace van rond de 6:10 heb ik al het idee dat ik de sokken erin heb. Mijn gevoel voor snelheid ben ik kwijt. Gelukkig biedt mijn sporthorloge uitkomst. Ik wil rond de 5:40/5:50 lopen en controleer dit regelmatig. In het begin loop ik wat langzamer, en het laatste stuk rond de 5:30. Uiteindelijk kom ik uit op een gemiddelde van 5:45 per km, oftewel 10,5 km per uur. Lekker gelopen, blij dat ik ben gegaan!

Vrijdag

Dinsdag na het hardlopen ga ik nog even de knopen uit mijn spieren rollen op de foamroller. Ik denk dat het daarna ergens mis is gegaan. Als ik opsta, schiet het ineens in mijn heup. Het voelt alsof er een spier in mijn bil verrekt is. Jongens, ik word oud. En shit, kan ik nu wel trainen?

Gelukkig heb ik maar één dag echt last en kan ik vrijdagochtend mijn geplande intervaltraining doen. De wind waait hard en de lucht is grijs. Het voelt koud. Dat zijn niet mijn favo omstandigheden. Maar een intervaltraining warmt me wel op. Ik loop even in en wissel dan 15 keer een versnelling van 30 seconden af met 30 seconden normaal tempo. Dat komt neer op 30 rondes in een loopje van ongeveer vijf kilometer.

Het voelt als een stevige training en ik kom tevreden thuis. Echter, als ik terugkijk op mijn horloge heb ik het idee dat de statistieken niet helemaal kloppen. Ik denk dat versnellingen van 30 seconden te kort zijn om goed te registreren. Het is net alsof mijn horloge achterloopt. Ook zie ik weinig verschil in mijn hartslag tussen de snelle en de langzame stukken. Misschien de volgende keer de intervallen toch wat anders instellen.

Zaterdag

De volgende dag besluit ik om mijn laatste training van die week te doen. ’s Avonds heb ik een feestje en ik weet niet of ik op zondag dan zin heb om te rennen (lees: brak). Normaal train ik liever niet twee dagen achter elkaar, maar voor een keer is het niet zo erg. En dan kan ik in ieder geval niet meer verzaken in mijn schema als ik morgen toch geen zin heb.

Er staat een duurloopje van 9 kilometer op de planning. Vorige week liep ik 7,5 en de week daarvoor vier mijl. Dat ging me wonderwel goed af en daarom heb ik er nu ook vertrouwen in. Buiten schijnt de zon, maar het is het wel super koud en de wind snijdt. Ik trek een T-shirt, longsleeve en m’n windjackje aan. Over mijn lange wintertight doe ik ook nog een korte broek. Ook doe ik een hoofdband om en handschoentjes aan. Dit moet goed komen.

Het eerste stuk loop ik met opzet tegen de wind in, zodat ik de terugweg wind mee heb. Ik ben redelijk tevreden over mijn tempo en hartslag. Ook voelen de benen ondanks de training van gisteren dikke prima. Ik heb niet echt een idee waar ik precies langsloop, want ik ben hier nog nooit eerder geweest.

Op een gegeven moment ben ik al op de helft en is het tijd om om te keren. Dan heb ik de wind mee en dat loopt toch wel een stuk relaxter. De laatste kilometer ben ik er wel klaar mee (niet te geloven dat ik vorig jaar regelmatig dubbel zover liep als deze afstand), maar natuurlijk maak ik de training netjes af.

De stand van zaken…

Al met al ben ik superblij dat het ondanks dat ik in het begin een beetje depri was over mijn toestand het opbouwen weer zo goed gaat. Voor mijn gevoel loop ik echt lekker en die tien kilometer heb ik zomaar weer in de benen! Dan zal ik ook eens vertellen wat mijn volgende doel is. Iets met wraak nemen op een oude bekende… ;).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s