New Zealand’s sweet!

Afgelopen donderdag ben ik om acht uur ’s ochtends samen met zo’n dertig andere backpackers op de Stray bus gestapt in Auckland. Stray rijdt met bussen kriskras door Nieuw-Zeeland rijdt. Je reist langs zowel bekende als onbekende plekken en overal kun je op- of afstappen. Het is een hele handige en leuke manier om veel van het land te zien en te beleven en andere backpackers te leren kennen.

Onze busdriver heet Pickles en hij is vrij ‘cool’. Gelijk de eerste dag kreeg hij al een boel voor de kiezen: onze bus kreeg pech en de deur van het laadruim was stuk. Onderweg ging die open en vielen er twee backpacks uit. Een mevrouw die achter ons reed, pakte ze op. No worries dus.

In de bus heb ik gelijk een hoop leuke mensen leren kennen. Ten eerste Stefanie, een Oostenrijks meisje dat al een halfjaar reist door Israël, Jordanië, Azië en Australië. Dan is er nog een Zweeds koppel, een ander Zweeds meisje, een Britse, een Nederlandse, een Amerikaanse, een Canadese jongen en één uit Singapore. Contacten leggen gaat makkelijk en als je een paar dagen samen optrekt wordt je algauw best close. Het is dan wel weer heel jammer als iemand ergens van de bus hopt en langer op een plek blijft.

Ik denk dat dat ook wel een van de moeilijkere dingen is van backpacken: na een paar dagen samen optrekken heb je gauw nieuwe vrienden, maar iedereen gaat wel weer z’n eigen pad en je moet ook veel afscheid nemen. En dan maar weer socializen om nieuwe mensen te ontmoeten bij wie je je comfortabel voelt. Het is leuk, maar ook inspannend.

De eerste dag zijn we naar Hahei gereden. Het is een klein plaatsje aan de oostkust van het Noordereiland. We verbleven in huisjes (lodge) en het gebied was werkelijk paradijslijk. Het strand met zulk helder water was 2 minuten lopen van ons verblijf. We hadden buitendouches en een kampvuurplek. Ik vond het zo indrukwekkend om de zee en de rotsen te zien, wauw! Zo op mijn eerst echte reisdag voelde ik me behoorlijk overwhelmed door alle indrukken, mensen, andere omgeving. Ik voel me nog een beetje een backpackgroentje, maar gelukkig heeft iedereen tips ;).

IMG_20171208_141442620.jpg

We zijn op de eerste dag ook nog langs Hot Water Beach gereden. Bij laagtij kun je op het strand een gat graven, dat zich vult met warm water vanwege de vulkanische activiteit onder de grond. Het water was denk ik wel in de 40 graden, op sommige plekken zelfs te heet om in de staan. ’s Avonds heb ik geholpen met koken, we deden een gezamenlijke burgerparty. Daarna was ik al snel super moe, ik denk ook nog van de jetlag.

IMG_20171207_163020745.jpg

De volgende ochtend zijn we met een klein deel van de groep wezen zeekajakken. Ik zat met een Duitse jongen in de kajak. De omgeving was prachtig, maar de golven waren vrij hoog die dag. Op een gegeven moment werd ik zo draaierig en misselijk, dat ik m’n hele ontbijt heb gedoneerd aan het beschermde rif… Daarna ging het gelukkig een stuk beter en heb ik er toch nog van genoten.

FB_IMG_15128910960039212

In de middag zijn we langs de kust gelopen naar Cathedral Cove. Het is een soort grot, die door de golven in de rotsen is geslagen. De hike duurde ongeveer een uur en we liepen met een klein groepje. Onderweg zijn we zovaak gestopt om foto’s te maken. Het was zo warm ook in de felle zon, maar bij aankomst uiteraard een frisse duik in de zee! Het was al snel laat en ’s avonds heb ik mijn heuse backpackontgroening gehad: instant noodles for dinner! En chips en bier. Tsja, boodschappen doen, koken en afwassen horen er hier ook gewoon bij, maar af en toe is het fijn om makkelijk en cheap te doen ;).

IMG-20171208-WA0005

In de vroege zaterdagochtend zijn we naar Raglan vertrokken, een surfer town met de beste golven van Nieuw-Zeeland volgens onze buschauffeur. De sfeer van het stadje is heel relaxt, denk aan overal winkeltjes en barretjes, mensen die over de straat skaten of met hun surfboard lopen. Een soort Byron Bay, maar dan kleiner en minder toeistisch. Ons verblijf was echter best ver uit het stadje, in een soort cabin in the woods. Heel gaaf! Ik ben niet wezen surfen (je kunt niet alle activiteiten doen, ook omdat dat in dit tempo gewoon te vermoeiend is), maar met een groepje Duitsers en Zwitsers gezwommen in de zee. ’s Avonds gekookt met een Duits meisje en daarna wezen hiken. Het was echter meer een uitputtende bergbeklimming, damn! Uiteindelijk op een fantastisch mooi point of interest de zonsondergang gezien.

IMG_20171209_202526088_HDR

Zondagochtend zijn we vertrokken voor de Waitomo Caves. Het zijn grotten waar talloze gloeiwormpjes (zoek maar eens op wat dit echt voor beestjes zijn) zich huisvesten. We zijn voor een 2,5u durende toer gegaan, de grotten in! Al klimmend, klauterend, wandelend, zwemmend en in een rubberband hebben we zoveel gezien en geleerd. Ook hebben we underground chocolade gegeten en hete limonade gedronken in the real hard rock café ;). Het was echt een gave ervaring en de wormpjes zijn zo mooi. Het is net een sterrenhemel.

Screenshot_20171210-203653

De rest van de groep ging in de middag naar Hobbiton, maar daar heb ik niet zoveel mee dus die heb ik geskipt. Het schijnt trouwens dat Chinezen speciaal voor een dag Nieuw-Zeeland invliegen om dit park te zien. Stel je de velden vol touringcars voor.

De nacht hebben we doorgebracht in Rotorua, ook wel Rottenrua vanwege de rotte eieren geur die er hangt van alle geothermische activiteit onder de grond. Met een paar hebben we maandagochtend een wandeling door een geothermal gebied gedaan, op een gegeven moment was ik vrij misselijk van de geur. Het is wel heel cool though, sommige baden zijn ook helend (het modder). Dat wisten de Maori’s al. Ga niet overal in, want in sommige baden is de Ph zo laag dat je lichaam erin zou oplossen. Dus: blijf op de paden, tenzij je nog eens van een lijk afmoet :p.

IMG_20171211_102931835.jpg

Onderweg hebben we nog een stop gemaakt bij Lake Aniwhenua, voordat we ons hebben ondergedompeld in de Maori cultuur aldaar. Aniwhenua is een Maori dorp en eerlijk gezegd heeft deze groep mensen nog steeds een lagere sociaal-economische positie. Het dorp ziet er vrij arm uit, werkloosheid is hoog en 15% van de Maori’s zit in de bijstand. Door toerisme proberen onze hosts van de avond iets terug te doen voor het dorp. De restjes van onze Hangi (traditioneel Maori eten) gaan naar de schoolkinderen die geen lunch meekrijgen of naar de ouderen. Met het toeristengeld proberen ze te investeren in het dorp en de reputatie. De kinderen hebben zelfs brieven geschreven om ons backpackers te bedanken. Het was heel bijzonder en ’s avonds rond het kampvuur hebben we nog lang nagepraat. Oh ja, we hebben natuurlijk ook de Haka geleerd, de traditionele Maori oorlogsdans ;).

IMG_20171211_194541214

IMG_20171211_184220148_HDR

IMG_20171211_203425616

Dinsdagochtend zijn we vertrokken richting de Blue Duck Station, een boerderij in de middle of knowhere in Whakahoro. Onderweg zijn we nog gestopt bij de waterval van Waikato, maar aangezien ik de Niagara Falls heb gezien vond ik dit minder indrukwekkend. Ook hadden we een tussenstop in Taupo, een klein stadje met een heel mooi meer. Twee van onze groep zijn daarboven wezen skydiven.

IMG_20171212_123044135.jpg

Bij aankomst in de Blue Duck Station, stond er een lekkere Indiase curry op ons te wachten. Op deze boerderij doen ze er alles aan om de blauwe eend in leven te houden, deze soort is met uitsterven bedreigd. Bovenal is het een hele mooie afgelegen plek in de natuur in Nieuw-Zeeland. Je kunt er van alles doen: op bushsafari, kleiduifschieten, kanovaren, paardrijden. Ik heb ervoor gekozen om lekker te relaxen, m’n spullen op orde te krijgen (wassen moet ook gebeuren!), en weer eens te bloggen. Wel een goede keuze om niks te doen, want het was gisteravond wel erg gezellig eerlijk gezegd :D. We hebben hier trouwens een fantastische sterrenhemel, ik heb denk ik wel vijf vallende sterren gezien gisteravond (en de melkweg). Wauw!

IMG_20171213_101036712

Vanochtend ben ik nog wezen hardlopen hier, zo mooi maar wel even wennen aan de bergen. Voor de rest van de dag chillen, want morgen doen we de grote Tongariro Alpine Crossing. Deze blog komt daarna pas online, want hier is geen internet. Natuurlijk vertel ik hoe het was!

Anyway, zoals je leest: zoveel gezien en gedaan en beleefd in één week. Het reistempo is moordend en eerlijk heb ik nauwelijks tijd gehad om het allemaal een beetje te laten bezinken. Maar ik moet wel zeggen dat ik me echt een lucky bastard voel dat ik dit kan doen, ook vanuit de positie waarin ik zit. Het is te gek, vooralsnog hebben we een leuke groep mensen en ik voel me goed! En door erover te schrijven besef ik dat des te meer. Dus, keep you posted!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s