En nu voor de marathon?

“Nee hoor, dat is me teveel dedication. De halve was leuk, maar ik heb ook nog andere hobby’s. En het is zomer, lekker weer. Geen zin om hard te trainen.” Vol overtuiging riep ik dat tegen iedereen die me na de halve marathon vroeg of ik nu een hele ging doen. Vooral ook heel hard tegen mezelf.

Toch betrapte ik mezelf er twee weken geleden op dat ik op mijn werk stiekem een trainingsschema aan het maken was. Half oktober een marathon rennen, is dat realistisch? Hoeveel trainingsweken heb ik dan nog? Hoe zien mijn weekenden er de komende tijd uit? Genoeg tijd om duurlopen te doen? Ook niet geheel onbelangrijk: wat is mijn uitgangspositie? De halve marathon is inmiddels alweer een paar feestjes en festivals geleden…

Ik besluit de proef op de som te nemen.  Op mijn vrije vrijdagochtend knoop ik om kwart over negen mijn hardloopschoenen aan m’n voeten. Het is T-shirt- en korte broekenweer: half zonnig en een graad of zeventien. In mijn hand klem ik een flesje sportdrank, vermengd met bruiswater. Ook nog een ontbijtkoekreep onder de arm. Een kilometer of 19 ben ik van plan, door de Onlanden.

Na drie kilometer heb ik de stad doorkruist en liggen de uitgestrekte Onlanden voor me. Achter me zicht op de DUO Duikboot en het Gasunie gebouw. Ik ren op mijn gemakje met een pace van ongeveer 6:20 min/km. Het is rustig, maar vanaf een kilometer of elf wordt het drukker op het fietspad. Pensionado’s bewegen zich in groepen voort op comfortabele tweewielers met of zonder motortje. Aan de bagagedrager hebben ze vlaggetjes geknoopt. Het is de Drentse Fiets4daagse.

Als ik bijna weer in Stad ben, heb ik zeventien kilometer in de benen. Mijn plastic flesje is zowat leeg en de ontbijtkoek op. Nog drie kilometer voor ik thuis ben. Wanneer ik het Dinkelpark doorkruis richting mijn buurt aan de overkant van de Hereweg, zie ik dat ik al langer dan twee uur aan het lopen ben. Ik zet mijn sporthorloge uit en kruis mijn armen in mijn nek. Mijn bil voelt een beetje stijf, maar verder gaat het lekker.

Met een stapel pannenkoeken in de hand sla ik thuis aan het rekenen. Halverwege oktober een marathon rennen, lijkt haalbaar. Met als langste duurloop dertig kilometer en twee keer achtentwintig. Op internet lees ik namelijk dat als je dertig kunt, je dan ook tweeënveertig kunt. En je moet niet onnodig veel tijd en energie verspillen met lange duurlopen.

Drie keer per week ga ik trainen: een kort loopje, een intervaltraining en een duurloop. En af en toe nog een alternatieve training om soepel te blijven en misschien een beetje sterker te worden. Als alles volgens schema gaat, loop ik dan in oktober de marathon van Eindhoven of die van Amsterdam. Gaat het niet, dan ga ik gewoon voor nog een halve. No pressure!

In deze blog lees je over mijn vorderingen. Ik vertel je hoe mijn trainingen gingen en je leest wat ik tussen de trainingen door allemaal beleef. Nieuwe schoenen, de beste hardloopliedjes, pannenkoeken bakken, lenige stretchoefeningen, opmerkelijke hardloopfiguren die je onderweg tegenkomt… Are you with me? 😉

Een gedachte over “En nu voor de marathon?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s